آبی آسمان

نـه ایـن که خـرده نـانی بـاشم

نــه...

بـه خـیالت

پـوستِ مـوزی بـودم

زیـر پـای زندگـیت!

*****

ندانی چرا پر ز غمی . . .

ندانی چرا خسته ای . . .

ندانی دردت چیست . . .

و تلخ تر از این ها هم

اینست که ندانی چرا

چرا .. هنوز هم به او می اندیشی ؟

گاه می اندیشم

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید

آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی می شنوی روی تو را کاش می دیدم

شانه بالا زدنت را بی قید

و تکان دادن دستت را که مهم نیست زیاد

و تکان دادن سر را که عجب، عاقبت مرد، افسوس

من به خود میگویم:

چه کسی باور کرد . . .

جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد . . .

من خسته ام

خسته ام از صدای باران خسته ام از بوی بهار

من میان شکافی در زمان خفته ام

با فریادی بیدارم کن!

می خواهم روحت را در آغوش گیرم

غرق شوم در تو............

سينه سرخ بودن هم عالمي دارد!

اين ساليان بعد از ديدن تو را

به هواي يك لبخند بي هوا

در اين آلودگي نفس كشيديم

من و سينه سرخ هاي باغ بي بي و آن بيد كهنسال صبور...

اصلا تمام واژگانم فداي معصوميت از دست رفته ات..

تو كه نباشي، غمزه ي شكوفه هاي بهاري را ميخواهم چكار؟

تو كه نباشي اين آسمان هم براي ما شاخ ميشود!!

سلام . . .

ای آنکه نمی شناسمت..

گفتم ببین گوشه ی آسمان ماه را..

چه تنهاست..........

پ.ن: اما من هنوز هم یادم هست که چه گفته ای . . . . . . .

اگر در کهکشانی دور..

دلی.. فقط یک لحظه در سال یاد من کند..

بی شک..

دل من.. در تمام لحظه های عمر..

به یادش می تپد پرشور...

پ.ن۱ : تازگی ها بیشتر از همه وقت بهت فکر میکنم.. دلم بدجور هواتو میکنه..

پ.ن۲ : داره بارون میاد.. یادم می افته که بهم می گفتی واای نمیدونی اینجا داره چه بارونی میاد

پ.ن۳ : داره ازت بدم میاد.. باید سکوت کنم

حوصله ی خودم رو هم ندارم.. گمشو از خاطراتم بیرون...........

خوشحالم

نقطه نمیذارم می ترسم تموم بشه!

اگر تو روی نیمکتی این سوی دنیا تنها نشسته ای..

و همه ی آنچه نداری کسی ست ..

شاید آن سوی دنیا روی نیمکتی دیگر..

کسی نشسته است که همه ی آنچه ندارد..  تویی..

نیمکت های دنیا را بد چیده اند . . . !!

پ.ن: جا مانده ام، آن دورهای خیلی نزدیک .. یکی کمکم کنه!

دارم از دست تو میرم

عاشقی کن

منو نشکن . . .

شیطان تمام سیب ها رو خورد و خدا آدم و حوا

را از بهشت بیرون کرد، هنوز میان دندان های

 شیطان سیب بود...

***

آدم و حوا برای خدا سیب هدیه فرستادند ،

 خدا به سیب آلرژی داشت... خدا آنها را از

 بهشت بیرون انداخت...

پ.ن: گاه شیطان می شوم

دختره ی بیشعور ...

اینجا راحت می تونم بهت فحش بدم

بدون اینکه قیافه مسخره ات مجبورم کنه سکوت کنم...

غروب های جمعه مان کمی گرفته بود!

راستی.. تو میدانی کی آواز پرندگان صدا میگیرد ؟

راستی.. تو میدانی که ناله های دل تا کجا می رود ؟

آآآآخ.... که چقدر دلم برای دلتنگی تنگ شده بود .......

دايره تاريک فنجان فال

عکس فانوس ستاره و عطر اطلسي افتاده است!

شايد شروع نور نشانه يي از بازگشت نگاه گرم تو باشد!

بايد به طراوت تقويم هاي کهنه سفر کنم!

تقويم ناب ترين ترانه نمناک!

تقويم سبزترين سلام اول صبح

تقويم دور ديدار بوسه و دست...

شايد در ازدحام روزها

يا در انتهاي همان کوچه شاد شمشادها

شاعري دلشکار را ببينم

که شيرين ترين نام جهان را زير لب تکرار مي کند

و تلخ مي گريد!

خسته شدم

به خدا خیلی خسته شدم از بس دنبال یه روزنه امید واهی ازت گشتم..

اما هنوز هم امیدوارم.. برگرد ..

و به اندازهء همان پنج سبد سیب کال دلتنگم...

می فهمی که ؟

بوی تنفر میاد..

پاییز بو میده.. 

بوی تلخ رفتن..

یاد فروغ می افتم:

                                 " و این منم.. زنی تنها در آستانه فصلی سرد"

سرد و بی صدا می شکنم..

حیف! هیچ کس احساس نمیکند...

شیشهء پنجره را باران شست ..

از دل پر درد من اما ..

چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

خب برو...

انتظار مرا وحشتی نیست

شبهای بی قراری را هیچ وقت پایانی نخواهد بود

برو...

برای چه ایستاده ای؟

به جان سپردن كدامین احساس لبخند میزنی؟

برو..

تردید نكن

نفس های آخر است

نترس برو...

احساسم اگر نمیرد ..

بی شك مابقی روزهای بودنش را بر روی صندلی چرخدار بی تفاوتی خواهد نشست

برو...

یك احساس فلج تهدیدی برای رفتنت نخواهد بود

پس راحت برو

مسافری در راه انتظارت را میكشد

طفلك چه میداند كه روحش سلاخی خواهد شد

برو...

فقط برو.....

آنکه مي گفت: منم بهر تو غمخوارترين...

چه دل آزارترين شد.. چه دل آزارترين..

فقط تنها مانده ام ... همین ...

جا مانده ام ... یک جایی ، آن دورهای خیلی دور ،

 میان آنهمه بغض و دلتنگی و تنهایی ، جا مانده ام ...

نگو که نمی توانی برای تنهایی های من دل بسوزانی ...

این شب ها ، هوا که تاریک که می شود ،

دلم آن سکوت عمیق شب های سرد زمستان را می خواهد ...

بنشینم کنار پنجره ... زانوهام را بغل کنم ... مچاله شوم توی خودم ...

هی به روی خودم نیاورم ..

که ستارم مدام زل می زند توی چشم هام که یعنی بیا ...

بیا مرا بغل کن ... بیا نوازشم کن ... بیا با هم بغض کنیم ...

با هم اشک بریزیم ... با هم بمیریم ...

این شب ها ، خیلی سرد است ...

حتی اگر گرمای دستهای تو ، تمام سرمای تنم را در آغوش گرفته باشد ...

نه .. عزیز همیشه و هنوز ... نگران نباش .. حال من خوبست  ...

تو  اما .. باور نکن ....

ای ستاره ها.. ستاره ها..

پس دیار عاشقان جــــاودان کجاست ؟؟

من به بودنش نیازمند شدم.

وقتی که دیگر رفت ،

من در انتظار آمدنش نشستم 

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد ،

من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد ،

من شروع کردم .

وقتی او تمام شد ،

من آغاز شدم .

و چه سخت است تنها متولد شدن ،

مثل تنها زندگی کردن

مثل تنها مردن ...

کاش امتداد لحظه ها...

تکرار دوبــــــــــــاره با تو بودن بود...

مرا اينگونه باور کن:

به هیچ کس اعتماد نکن پسرک...

به هیچ کس راز دل نگو پسرک...

به هیچ کس نگو که دل بسته ام به تو...

به هیچ کس نگو که عاشقش شدی...

نه.. نه... نگو...

نه...نه... به هیچ کس اعتماد نکن...

به هیچ کس نگو که شبی کنار پنجره گریه کردی از خاطرش...

به هیچ کس نگو که از دیدنش سرعت قلبت از ثانیه جلو میزند..

به هیچ کس نگو روزها گذشت و پیر شدی در انتظار دیدنش...

به هیچ کس نگو به هر دری زدی برای باز دوباره دیدنش...

به هیچ کس نگو حتی کسی چتر شد زیر باران برای تو...

به هیچ کس نگو حتی کسی گفت عاشقت شده است...

به هیچ کس نگو حتی کسی نیمه شب برای تو شعر گفته است...

به هیچ کس نگو حتی کسی گفت از بی اعتناییت دلم شکسته است..

شک نکن او روزی با تمام عشق رها می کند تو را

نه نه کسی به احساس پاک تو که مثل یک گل شکفته است توجهی نمی کند

آری گل تازه شکفته ات به دست عابران چیده می شود

یا که زیر پایشان مثل یک علف لهیده می شود

دیدی که گفتم به هیچ کس اعتماد نکن

پس اگر اعتماد کردی و عاشقش شدی و قلب تو شکست گلایه ای نکن...

کلمه کم دارم ...

من این روزها برای این زندگی لعنتیم ، کلمه ندارم ...

نشسته ای زل زده ای به من که چه ؟ ... کلمه .. ندارم ...

...

خسته ام ... خیلی خسته ...

تا حالا دلتنگ شدی

برای چیزایی که می دیدی و الآن نمی بینی

برای کسایی می شناختی الآن دیگه نمی شناسی

برای خوبی های زیاد

برای قلب پاک تر

برای صفای بیشتر

برای آرزوهای خوب

برای مهربونی ها

برای حرفای هنوز ناتمام

برای ناگفته ها

برای دلتنگی

برای ...

خیلی خسته شدم.. این این دنیا

از تو..

از خودم..

از این خنده های الکی

کاش بفهمی

می فهمی؟؟

کاش در این وسعت سبز یک نفر درد مرا می فهمید....

شايد آنروز که سهراب نوشت تا شقايق هست زندگي بايد کرد.. خبري از دل پر درد گل ياس نداشت. بايد اينجور مي گفت: هرگلي هم باشي.. چه شقايق چه گل پيچک و ياس.. زندگي اجبار است...

********************************************

یاد عید پارسال بخیر . . .

بي تو آرزو ميكنم لحظه سال تحويل هيچگاه نرسد
امسال بدون تو نوروز برايم مفهومي ندارد

********************************************
در این نوروز باستانی خیال آمدنت را به آغوش خسته می کشم..

********************************************
بهار امسال بي تو برايم از پاييز غم انگيز تر است..

********************************************
چه عجیب است رسم روزگار، تویی که بهترین بهار را برایم رقم زدی، امسال با رفتنت بدترین نوروز را تجربه میکنم
امیدوارم شیرینی لحظهایت به اندازه تلخی لحظه هایم زیاد باشد..

********************************************
شیشه می شکند و زندگی می گذرد، نوروز می آید تابه ما بگوید تنها محبت ماندنی است، پس دوستت دارم چه شیشه باشم چه اسیر سرنوشت...

********************************************
باران عشق همیشه می بارد اما در نوروز قطره های باران طلایی رنگند، از خدا می خواهم که همیشه زیر این باران خیس شوی..

هنوزم خیلی چیزا..

                                  خیلی روزا..

                                                  خیلی آدما رو یادم میاره..